Po ai që vodhi lopën s’ka ndonjë faj?

Po ai që vodhi lopën s’ka ndonjë faj?

Nga Çapajev Gjokutaj

Kanë hak që janë kaq të revoltuar, thashë parmbrëmë me vete, ndërsa po shihja në tv se si po shembnin një shtëpi tek Unaza e Re.

I lanë të ndërtonin pa leje, i sorrollatën vite të tëra, ‘legalizim sot e legalizim nesër’ dhe tani vijnë dhe u bëjnë pluhur e hi mundin e një jete të tërë.

Por dje mbasdite, i bllokuar në trafik për gati një orë nga që protestuesit kishin bllokuar rrugën, nisa të ndryshoj qendrim. Kanë zaptuar pronën e tjetrit dhe kanë ndërtuar pa pyetur për ligj e për moral.

E si të mos mjaftonte kjo kanë njëzet e kusur ditë që po u pëlcasin buzën qindra qytetarëve, që puna e halli i bien të kalojnë këndej.

Dhe shumica e këtyre buzëplasurve të bllokuar në trafik janë qytetarë të rregullt, s’kanë zaptuar pronën e tjetrit, kanë paguar rregullisht drita e ujë e s’i kanë hyrë në hak kujt.

Si më kaloi vala e parë e mllefit, me që kohën e kisha me bollëk, nisa ta mendoja gjënë më gjerë e më nga larg, medemk të filozofoja. Eshtë mbushur vendi me ndërtime të paligjshme.

Një aty, një këtu, pa pyetur për tokë buke, kolektor, zonë e përmbytshme e ku e di unë se çfarë.

Shumë janë shembur e të tjera do të shemben. Toka arë është shpërdoruar si të ishim në stepat e rusit dhe jo në skërkat e një vendi kryesisht malor.

Këto ndërtime, një këtu e një atje, kërkojnë e do të kërkojnë qimet e kokës të furnizohen me energji, ujë etj. Pare, mund e djersë të shpura dëm. Dhe jemi populli më i varfër i Europës.

Ç’e do mall e ç’e do gjënë, kur s’ke shtetin për të qenë, shpotita. Pa e shijuar akoma mirë parodizimin e proverbit për gruan, m’u kujtua skeçi: Po ai që vodhi lopën s’ka ndonjë faj?

Po ne të tjerët, që bëmë sehir këtë vaterlo dhe vazhduam të tregojmë përrallën e lashtë për dheun e të parëve, që është i shenjtë dhe i paprekshëm, kemi a s’kemi ndonjë faj?

Dhe dolëm çdo herë të votonim kush njerën e kush tjetrën palë të parisë. Jo për gjë, thjesht për të luajtur thiatron e demokracisë.

Kemi ngec në semafor, thashë me vete, dhe m’u kujtua ajo kënga e Portokallisë. Sipas kokës edhe festen.

COMMENTS

WORDPRESS: 0