Hall me qè e hall me buaj, po më keq me qè të huaj!

Hall me qè e hall me buaj, po më keq me qè të huaj!

I zoti ia sheh plagën kalit, nën samar, se qiraxhiu, ngrihet e shkon.

Jeton bleta majë malit, jeton dhe miza nën bisht të kalit.

Kali i botës s’të nxjerr jashtë portës.

Kafshata e huaj të mbet në fyt.

Këmba e di se ku e vret këpuca.

Kur se mbajnë njëzet e katër tuejt, nuk e mbajnë as katërdhetë e tetë të huejt.

Kur m’i punonin arat, u liga dhe u thava, kur i punova vet, u maha dhe u ringjalla.

Ai që ndërton me djersë, mbron me gjak.

Ai që bahet i butë si dele e hanë ujqtë.

As veshi të mos mbajë plur, as këmba të mos durojë gjemb.

Bilbili te kafazi s’këndon nga qejfi, po nga marazi.

Breshka po ferrën don.

Buka e botës s’të ngop.

Buka e botës, laku i kokës.

Burri nuk shtrihet as për së vd, ekmi.

Çdo mal e din barrën e vet.

Vritet faji e jo njeriu.

Ariu s’i arrinte dot goricat e thoshte: “Qenkan të pa pjekura”.

Atij i thonë: “Ja ujku”, ay thotë: “Ku është gjurma”.

Ay që të do, të qorton, ay që nuk të do, të lëvdon.

Ç’bluan mendja, zbulon pija.

Ç’ka barku, nxjerr bardhaku.

Difton fëmija, ç’ka shtëpia.

Malin lëvroje për lisin, fushën për misrin.

Më parë vra ujkonjën: pastaj mbyt këlyshët.

Mos pyet si vd, iq, po pyet si rrojti.

Nderi vjen e ikën, por turpi vjen e nuk ikën.

Në të humbi unaza, gishti ta ka fajin.

Ngarkoje tjetrin aq sa mban.

Nuk është e drejtë me u ba dikujt nanë e dikujt njerkë.

S’hahet në vend të djathit.

S’hahen bashkë turp e bukë.

Kur qeth, bën qime, kur ha, bën thërrime.

Kur të gjen një vd, ekje, të ngushëllojnë; po kur të gjen turpi, ç’të thonë?

Kusari para se të vjedh, bën hazër vendin.

Kush ha bukë, bën thërrime.

Kush ka ngrënë mjaltin, ka mizën pas veshit.

Ka të mençur për të marrë.

Hatëri të lë pa brekë.

E zuri krimbi peshkun, nuk e zuri grepi.

Fajat janë që pjellin ligjin.

Faji është jetim, s’i ka dalë zot njeri.

Fajin e ka gomari, nuk e ka samari.

Fjala e drejtë është e shkurtër, fjala e shtrembër është e gjatë.

Gabimi falet njëherë, e jo përherë.

Ai që e ka mizën në kapuç, e ka vjedh bletën.

Bëni si them unë, e mos bëni si bëj unë.

Bie molla që ka krimbin.

Buçja po nuk luajti bishtin, nuk i ngjiten qentë prapa.

Ban mirë e harro, ban lig e kujto./Naishtedikur.info